Ne kadar da özledik seni... Sen  gittin gideli yeni Ebu Cehiller türedi, nemrutlar sardý dünyanýn dört bir yanýný... Barýþ için savaþtýklarýný söyleyip oluk oluk Müslüman kaný döküldü pek çok Ýslam diyarýnda.

Nelere þahit oldu bu gözler, neler duydu bu kulaklar. Senden sonra sevginin adýný unuttu insanlýk. Kan revan içinde kaldý
bütün dünya. Müslüman’ýn kaný petrol için petrolden de ucuz satýldý devrin Firavunlarý tarafýndan.

Dediler ki “Demokrasi(!) getireceðiz dünyaya.” Öyle bir geldiler ki Asya’ya; Asyalýyý Asyalýya kýrdýrdýlar özgürlük adýna... Yetinmediler ve ardýndan senin ortadan kaldýrdýðýn fitne ateþini, senin “Ordum” dediðin ve övdüðün milletin içine soktular. Bu ateþ, milletin içine öyle bir girdi ki; kalktý senin iliklerimize iþlettiðin kardeþlik duygusu. Hatta yetinmediler devrin Firavunlarý bununla da ve kardeþi kardeþe kýrdýrmak için girdiler aile ocaðýmýza kadar.

Sanki yeminli idiler senin getirdiðin güzellikleri ortadan kaldýrmaya. Öyle bir sardýlar ki ülkemizi, ülkülerimizin özüne
el uzatmaya kalktý bu salip uþaklarý...

Gönüllerden kaldýrdýlar vefa duygusunu. Yürekleri bir kýrmýzý et parçasýndan ibaret gösterdiler körpe dimaðlara... Ve
ardýndan, mankurtlar türettiler memleketin her yerinde... Ne kadar kutsaliyetimiz varsa, bu türettikleri mankurtlarla
saldýrdýlar bütün mukaddes deðerlere...

Ve yeni ufuklara doðru kanat çýrpma ülküsüne kenetlenmek üzere olan bir millet, yeniden yeni kaoslarýn içinde kaldý bu yeni
çaðda...

Gel ey Muhammed(SAV)! Yetiþ, Sina Çölünde Yavuz’a yetiþtiðin gibi... Aþalým çölleri, ulaþalým zümrüd-ü memlekete.
Tut yine elimizden, Bizans surlarýna üç hilalli sancaðý diken Ulubatlý Hasan’ýn elinden tuttuðun gibi...
Sýrtýmýzý sývazla, týpký Ulu Hakan Abdülhamit Han’ýn muhteþem ordusunu teftiþ ederken onun sýrtýný sývazladýðýn gibi...
Yine sesimize kulak ver, Çanakkale’de “Yetiþ Ya Muhammed Kitabýn elden gidiyor!” diye baðýran 1. tabur komutaný binbaþý Lütfi’nin imdadýna yetiþip sesine kulak verdiðin gibi... Ya Rasulullah! Biz seni de senin insanlýða sunduðun muþtularý da çok ama çok özledik. Gel yine, Miraç’tan gelir gibi, Hac’dan döner gibi gel ve insanlýða yeniden insanlýðýný  hatýrlat.